XX Festival della Canzone Arbëreshe XX Festival i Këngës Arbëreshe
	www.festivalarberesh.it

DONJA SE KJO KENGE… (Vorrei che questa canzone…)

TESTO DI ADRIANA PONTE, VICKY MACRI’ E GINA ROTONDARO

MUSICA DI ALEKSANDER PALOLI

CANTANO “VUXHET ARBERESHE”

Kur të runj e më shehen sytë Ndinj një thik çë zëmren më pret Shoh se grise ditë për ditë E shpirti të thahet si një fjet. Sa të mos njoh ata vajtime Ti nani mbullite një derë Ka t’i gjegjinj vet shërtime E jo më fjalë si një herë. Është vërteta kjo qetësi Çë më thërret, e u penxonj Se ka u mënd keç fuqi E me zëmren të këndonj Donja se kjo këngë te gjiri të shtrëngoni Donja se kjo këngë jeten të dritësoni Donja se kjo këngë pjot ne shpresë të mbjoni Donja se menata pa lot të zgjoni. Kjo qetësi ngë fërnon të thërres Si shkeptimet kur gjëmon E taraksi edhe kam besë Se nga re një diell mbulon. Ng’është dejt çë nëng shkohet Ng’është mal ku nëng arrvohet Ng’është lavomë çë nëng shirohet Ng’është shpirt çë vdes e ngë ngjallet. Ngreu, shij lotët e mbjidh fuqitë Edhe këtë herë zëj e luftoj Ndëse bie ngrëj lart sytë : Një Forcë e madhe nani të mbjoi! Donja se kjo këngë te gjiri të shtrëngoni Donja se kjo këngë jeten të dritësoni Donja se kjo këngë pjot ne shpresë të mbjoni Donja se menata pa lot të zgjoni.

Ogni volta che sfuggi il mio sguardo Una lama mi affonda nel cuore: vedo logorarsi il tuo vigore sento inaridirsi la tua anima. Mi nascondi la tua sofferenza Dietro la porta dei tuoi pensieri E le tue parole Solo sospiri. In silenzio mi urli il tuo dolore: so che hai bisogno di me! Ma posso aiutarti Solo con una canzone. E vorrei che la sua armonia ti cingesse in un abbraccio materno, portasse luce e calore nella tua vita, ridestasse in te la speranza: allora, forse, il mattino non ti troverebbe più in lacrime! Il tuo silenzio per me È come un tuono che mi scuote E credo che dietro le nuvole C’è, comunque, sempre il sole. Non c’è mare tanto vasto da non potersi solcare Non c’è vetta tanto alta da non potersi scalare Non c’è ferita che non si può sanare Non c’è anima che non muore senza risorgere. Rialzati! Continuerai con una mano ad asciugarti le lacrime Con l’altra avrai la forza di innalzare la tua spada Se avrai paura di cadere, volgerai gli occhi al cielo: e sentirai una forza pervadere il tuo cuore! E vorrei che la sua armonia ti cingesse in un abbraccio materno, portasse luce e calore nella tua vita, ridestasse in te la speranza: allora, forse, il mattino non ti troverebbe più in lacrime!