Është një qetim çë na rrethon

u nëng e di dreq si ka vjen.

Një re është e përshkon

është e shprishet, si një kamnua i madh, i zi

e as një lule, si ka dheu, bihet më.

Është një udhë ku nëng mund priresh më

e as një fjalë e bukur çë nëng e xëmi më.

Është një gjellë çë nëng do të rrohet më.

Mbatanë errësisë, nëng dimi atë çë gjëmi

ka të jetë gjë çë mosnjeri e di.

Më mirë t’e shomi, ne atë vërtetësi

se të rromi na pa dritë, pa çë dimi ç’është.

Ti, re çë vjen ka largu shumë

bin’e vdiqtin njerëz për magji,

je sill vet të keqa ndë kët’ jetë.

Dashuria jonë, çë kemi, tij të vret.

Na rromi më të gëzuar e pjotë me hare

kur të vinj dita çë ti nëng je

atje, ndë qillit, njetër ylëz dritëson,

ndër sytë tona, kamnuanin e zi, nëng dum’të kemi më.

Atej errësisë është një fat çë na pret,

sosën t’kemi vet një të dreqtë vullim,

nëng është një natë çë mund na trëmbinj më,

është gjella jetës re çë ka të na vinj.

Atej errësisë,

atej errësisë, është gjella.

C’è un silenzio che ci circonda

io non so proprio da dove venga.

Una nube sta percorrendo la terra,

sta diffondendosi come un grande fumo nero

e nemmeno un fiore dalla terra germoglia.

E’ una strada da cui non si può più tornare indietro,

neanche più una parola bella impariamo.

E’ una vita che non si può vivere.

Oltre il buio, non sappiamo cosa c’è

forse c’è qualcosa che nessuno conosce.

E’ meglio conoscerla, la realtà,

che vivere al buio senza sapere cos’ è.

Tu, nuvola, che vieni da lontano

per magia hai distrutto tanta gente,

stai portando solo male in questa terra,

ma l’amore che è in noi ti uccide.

Noi vivremo più felici, più contenti

nel giorno in cui non ci sarai più,

là nel cielo un’altra stella brillerà,

dai nostri occhi quella nuvola svanirà.

Oltre il buio, un destino ci attende,

basta un po’ di volontà,

non ci sarà mai notte che ci potrà spaventare,

è la vita del mondo nuovo che verrà.

Oltre il buio,

oltre il buio, c’è la vita.